Posted by & filed under Τραγούδια.

Όχι πια άλλα δάκρυα όχι άλλα καρδιοχτύπια
μου φτάνουν για χατίρι σου όσα φαρμάκια ήπια.
Αχ! όσα φαρμάκια ήπια!

Σ’ άλλους δρόμους θα βαδίσω,
τις παλιές πληγές θα κλείσω.

‘Έχει η ζωή γυρίσματα, έχει και μονοπάτια.
Γκρεμίζουν φτωχοκάλυβα και χτίζονται παλάτια.
Αχ! και χτίζονται παλάτια!

Σ’ άλλους δρόμους θα βαδίσω,
τις παλιές πληγές θα κλείσω.

Χρόνια και χρόνια πλάι σου έφτυσα μαύρο αίμα,
μα η υπομονή έχει όρια κι ο πόνος έχει τέρμα.
Αχ! κι ο πόνος έχει τέρμα!

Σ’ άλλους δρόμους θα βαδίσω,
τις παλιές πληγές θα κλείσω.

Τραγούδι: Γιώτα Λίδια.
Ζεϊμπέκικο.
Ηχογραφήθηκε: 1958-59.

Posted by & filed under Τραγούδια.

Στερνό μου γλυκοχάραμα κι εσύ αυγή θλιμμένη,
για ξημερώστε γρήγορα τον ήλιο ν’ αντικρίσω,
γιατι μετρώ στα δάχτυλα τις ώρες που θα ζήσω.

Το ξέρω θα πεθάνω ο ήλιος πριν να βγει
μέσα στο γλυκοχάραμα και στη θλιμμένη αυγή.

Χαράματα γεννήθηκα, χαράματα πεθαίνω.
Εδώ τελειώνει φαίνεται ο δρόμος της ζωής μου.
Ο στεναγμός, το δάκρυσμα, το δράμα της ψυχής μου.

Το ξέρω θα πεθάνω ο ήλιος πριν να βγει
μέσα στο γλυκοχάραμα και στη θλιμμένη αυγή.

Στερνό μου γλυκοχάραμα μαλάκωσε τον πόνο.
Δεν με τρομάζει τίποτα το Χάρο δε φοβάμαι,
μονάχα που δε χάρηκα τα νιάτα μου λυπάμαι.

Το ξέρω θα πεθάνω ο ήλιος πριν να βγει
μέσα στο γλυκοχάραμα και στη θλιμμένη αυγή.

Τραγούδι: Σταύρος Καμπάνης.
Ζεϊμπέκικο.
Ηχογραφήθηκε: 1958-59

Posted by & filed under Τραγούδια.

Έχω μέρες να σε ιδώ
και σφιχτά να σ’ αγκαλιάσω.
Κι αν απόψε δεν σε βρω
το μυαλό μου θα το χάσω.

‘Έλα, πριν με κάψει,
η φωτιά που’ χεις ανάψει
‘Έλα απόψε αγκάλιασε με
κι απ’ το Χάρο γλύτωσε με.
Αμάν!

Θα με φάει ο καημός,
το δικό σου το μαράζι
Ξενυχτάω σαν τρελός
μα εσένα δεν σε νοιάζει

‘Έλα, πριν με κάψει
η φωτιά πού ‘χεις ανάψει
‘Έλα απόψε αγκάλιασε με
κι απ’ το Χάρο γλύτωσε με.
Αμάν!

‘Έλα πριν με κάψει
η φωτιά πού ‘χεις ανάψει
‘Έλα απόψε αγκάλιασε με
κι απ’ το Χάρο γλύτωσε με.
Αμάν!

Τραγούδι: Γιώτα Λιδια.
Συρτοτσιφτετέλι.
Ηχογραφήθηκε: 1958-59.

Posted by & filed under Τραγούδια.

Μωρή κακούργα μάγισσα,
τι άλλο θες ακόμα;
Τ’ αγόρι που μεγάλωσα
κι ακόμα δεν καμάρωσα
μου το ‘βαλες στο χώμα.

Μου στέρησες το σπλάχνο μου
και ρήμαξ’ η ζωή μου,
δεν έκανες για σπίτι εσύ,
ούτε για το παιδί μου.

Ποια μαύρη μοίρα σ’ έστειλε
στο δρόμο του παιδιού μου;
Χωρίς λεβέντη έμεινα
καταραμένης γέννημα
και φόνισσα του γιου μου.

Μου στέρησες το σπλάχνο μου
και ρήμαξ’ η ζωή μου,
δεν έκανες για σπίτι εσύ,
ούτε για το παιδί μου.

‘Όσο αγαπούσ’ εμένανε
αγάπησε και σένα.
Κι εσύ μου το φαρμάκωσες
κακούργα το θανάτωσες
και πλήγωσες και μένα.

Μου στέρησες το σπλάχνο μου
και ρήμαξ’ η ζωή μου,
δεν έκανες για σπίτι εσύ,
ούτε για το παιδί μου.

Τραγούδι: Πόλυ Πάνου.
Ζεϊμπέκικο.
Hxογραφήθηκε: 1958.

Posted by & filed under Τραγούδια.

Όλοι με ρωτούν, πώς έχω καταντήσει
κι εγώ με απορία τους κοιτώ!
Κλάψε καρδιά μου σήμερα τη μαύρη σου τη μοί¬ρα,
κλάψε για τον κατήφορο που στη ζωή μου πήρα!

Ίσως αύριο χτυπήσει πικραμένα
του θανάτου η καμπάνα και για μένα!

‘Έχω απ’ τη ζωή παράπονο μεγάλο.
Δεν ένιωσε τον πόνο μου κανείς!
Μη με κατηγορήσετε, αφού κανείς δεν ξέρει,
πριν πέσω τόσο χαμηλά, τι έχω υποφέρει!

Ίσως αύριο χτυπήσει πικραμένα
του θανάτου η καμπάνα και για μένα!

Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης.
Ζεϊμπέκικο.
Ηχογραφήθηκε: 1958

Posted by & filed under Τραγούδια.

Θα το φωνάξω δυνατά κι ας με κατηγορήσουν.
Εγώ που δεν σκλαβώθηκα σε κάστρα, σε παλάτια,
κατάντησα αιχμάλωτος στα δυο γλυκά σου μάτια.

Με μια ματιά δίνεις ζωή, με μια ματιά σκοτώνεις.
Αν θες με ρίχνεις στη φωτιά, αν θέλεις με γλυτώ¬νεις.

Στα δυο σου μάτια τα γλυκά κρεμάστηκ’ η ζωή μου.
Γελάς εσύ και χαίρομαι, δακρύζεις κι αρρωσταίνω.
Αιχμάλωτο στα μάτια σου γερά μ’ έχεις δεμένο.

Με μια ματιά δίνεις ζωή, με μια ματιά σκοτώνεις.
Αν θες με ρίχνεις στη φωτιά, αν θέλεις με γλυτώ¬νεις.

Αν θες με κάνεις δυστυχή κι αν θες ευτυχισμένο.
Ακόμα και τη μάνα μου τη βλέπω σαν εχθρό μου,
γιατι μου λέει για σένανε, πως θα ‘σαι ο θάνατός μου.

Με μια ματιά δίνεις ζωή, με μια ματιά σκοτώνεις.
Αν θες με ρίχνεις στη φωτιά, αν θέλεις με γλυτώνεις.

Τραγούδι: Δημήτρης Ρουμελιώτης.
Ζεϊμπέκικο.
Ηχογραφήθηκε: 1958

Posted by & filed under Τραγούδια.

Πανάθεμά τα, τα λεφτά!
Αυτά είν’ η αιτία,
που χει φουρτούνες και καημούς,
φαρμάκια κι αναστεναγμούς
η παλιοκοινωνία.

Τα λεφτά –
τα λεφτά είν’ η αιτία,
για την κά –
για την κάθε αδικία.

Για τα λεφτά τα άτιμα
σκληρές στιγμές περνάμε.
Φίλους κι αγάπες μια βραδιά,
όσο και να ‘χουμε καρδιά,
για τα λεφτά πουλάμε.

Τα λεφτά –
τα λεφτά είν’ η αιτία,
για την κά –
για την κάθε αδικία.

Πανάθεμά τα, τα λεφτά
με κάψανε κι εμένα
μου κλείσανε το σπίτι μου
μου πήραν το κορίτσι μου
μακριά σε ξένα χέρια.

Τα λεφτά –
τα λεφτά είν’ η αιτία,
για την κά –
για την κάθε αδικία.

Τραγούδι: Πόλυ Πάνου.
Ζεϊμπέκικο,
Ηχογραφήθηκε: 1958

Posted by & filed under Τραγούδια.

Μαύρισε και πάλι ο ουρανός.
Αστράφτουνε τα πέρατα, βροντούν οι κεραυνοί!
Πάλι μπόρα καινούρια θα ξεσπάσει,
πάλι αχ! – πάλι δυνατή βροχή!

Για μένα πάλι ο ουρανός θολώνει και μαυρίζει
κι απάνω στο κεφάλι μου η μπόρα τριγυρίζει!

Μάνα μου στο λέω δεν βαστώ
ξανά λαχτάρες στη ζωή, ξανά καταστροφή!
Κλάψε, μάνα, το έρημο παιδί σου,
ξέγραψε αχ! – ξέγραψε το απ’ τη ζωή!

Για μένα πάλι ο ουρανός θολώνει και μαυρίζει
κι απάνω στο κεφάλι μου η μπόρα τριγυρίζει!

Μαύρισε και πάλι ο ουρανός.
Ανάψανε τα σύννεφα, Χριστέ και Παναγιά αχ!
Τι μεγάλο κακό με περιμένει,
τι μεγά, αχ! – τι μεγάλη συμφορά!

Για μένα πάλι ο ουρανός θολώνει και μαυρίζει
κι απάνω απ’ το κεφάλι μου η μπόρα τριγυρίζει!

Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης.
Ζεϊμπέκικο.
Ηχογραφήθηκε: 1958.

Posted by & filed under Τραγούδια.

Καταραμένη ξενιτιά που τυραννάς τ’ αγόρια,
από αγάπες μακριά κι από μανούλες χώρια!
Κι από μανούλες χώρια!

Καταραμένη ξενιτιά, καταραμένο χώμα!
Και το ψωμί και το νερό φαρμάκι είναι στο στόμα!

Και την ευχή της μάνας σου στα ξένα θα τη χάσεις.
Μάνα καμιά δεν την πουλά, να στείλεις ν’ αγοράσεις!
Να στείλεις ν’ αγοράσεις!

Καταραμένη ξενιτιά, καταραμένο χώμα!
Και το ψωμί και το νερό φαρμάκι είναι στο στόμα!

Κάθε Χριστού κάθε Λαμπρή μας καίγετ’ η καρδιά μας.
Μακριά απ’ τις γυναίκες μας, μακριά απ’ τα παιδιά μας!
Μακριά απ’ τα παιδιά μας!

Καταραμένη ξενιτιά, καταραμένο χώμα!
Και το ψωμί και το νερό φαρμάκι είναι στο στόμα!

Τραγούδι: Πόλυ Πάνου, Βασ. Τσιτσάνης.
Ζεϊμπέκικο.
Ηχογραφήθηκε: 1958.

Posted by & filed under Τραγούδια.

Μια καρδερίνα παρδαλή το φλώρο μου κορτά¬ρει
και πείσμα το ‘βαλε, η τρελή, κρυφά να μου τον πάρει.

Στο κλουβί του τριγυρίζει,
το πουλί μου ξεμυαλίζει

Τσίου, τσίου η γαλιάντρα
θα μου τον πάρει η πονηρή,
μια κι ο φλώρος μου ψοφάει
για το ξένο το κεχρί.

Τα σύρματα βάζω διπλά και το κλουβί αλλάζω,
μη μου το φάει το πουλί και πάθω κάνα κάζο.

Από τούτα κι από κείνα
δε βαστιέται η καρδερίνα.

Τσίου, τσίου η γαλιάντρα
θα μου τον φάει η πονηρή,
μια κι ο φλώρος μου ψοφάει
για το ξένο το κεχρί.

Από γυναίκας πονηριά ο φλώρος δε γλυτώνει
κι η καρδερίνα ένα πρωί μες στο κλουβί τρυπώνει

Πάει το πουλί μου πάει,
η γαλιάντρα θα το φάει

Τσίου τσίου η γαλιάντρα
θα μου τον φάει η πονηρή,
μια κι φλώρος μου ψοφάει
για το ξένο το κεχρί.

Τραγούδι: Γρηγόρης Mπιθικώτσης, Γιώτα Λιδια.
Ζεϊμπέκικο.
Ηχογραφήθηκε: 1958.